17 stycznia 2019

Walenty Kamiński (1769-1827)- Kurzacz Węgla w Fabryce Żelaznej (Kurzak) (Węglarz) w Czajkowie


Urodził się 2 marca 1769 r., jako syn Wawrzyńca i Justyny.  Ochrzczony został w kościele krzyżanczewskim. Przed 1800 rokiem przybył do parafii Cieszęcin k/Wieruszowa z miejscowości Krzyżańcowice (Krysanowitz, Kreuzhütte (obecnie Krzyżanowice) w północnej części woj. opolskiego, w gm. Gorzów Śląski. Na tą lokalizacje wskazuje obecność pobliskiej huty oraz stosunkowo niewielka odległość od Kraszewic.
I małżeństwo
Pierwszy związek małżeński 23 listopada 1800 r. zawarł z 20 letnią panną Marianną Fraś, panną pochodzącą z Pustkowia Głaz w parafii Cieszęcin. Świadkami ślubu byli Mateusz Kunat, Tomasz Kucharczyk oraz inni z pustkowia mieszkańcy węglewiccy wiary godni.
Dzieci Walentego Kamińskiego i Marianny Fraś
W dniu 7 lutego 1802 roku w Cieszęcinie urodziła się z tego związku im córka Petronela.
Po 1802 roku Kamińscy przenieśli się do Salamon (parafia Kraszewice). Około 1805 urodził się w Salamonach syn Norbert. Kolejne dzieci Walentego i Marianny: Wojciech (4.03.1809-6.03.1812), Gertruda (22.03.1811-24.11.1812) i Katarzyna (13.04.1816-31.01.1818) zmarły w dzieciństwie.
Zajęcie Walentego
Rodzina Kamińskich mieszkała wtedy w Czajkowie w domu nr 2. Walenty był węglarzem (albo kurzakiem) czyli człowiekiem trudniącym się wypalaniem węgla drzewnego w mielerzach - specjalnych kopcach ziemnych. Wykonywał to zajecie dla potrzeb fabryki żelaznej w Czajkowie.
Śmieć pierwszej żony
Marianna zmarła 8 lutego 1818 w Czajkowie. Zgon zgłosił jej mąż Walenty Kamiński Kurzacz przy Fabryce Żelaznej w Czajkowie i Grzegorz Dura rolnik z Czajkowa. Marianna zmarła w wieku około 38 lat. Została pochowana na cmentarzu w Kraszewicach 10 lutego 1818 roku.
II małżeństwo
Po raz drugi Walenty ożenił się w Kraszewicach. 30 sierpnia 1818 z panną Marianną Dereś, córką Jan i Elżbiety karczmarzy z Folusza. Świadkami ślubu byli Walenty Dziadek i Rachwał Bednarz rolnicy z Pustowia Dziadki oraz Piotr Dereś lat 37 brat panny młodej w Jeleniu i Tomasz Majchrowski kowal z Fabryki Czajkowie.
Dzieci Walentego Kamińskiego i Marianny Dereś
29 grudnia 1819 roku w Czajkowie w domu nr. 2 urodził się Gaspar. Świadkami jego urodzenia byli Wojciech Bronicki karczmarz z Głuszyny i Szymon Klonski rolnik z Pustkowia Klon.
Kolejny syn Walentego i Marianny - Józef urodził się 30 stycznia 1822 roku w Czajkowie w domu nr 2. Świadkami byli Tomasz Maychroski Kowal Huty Żelaznej w Czajkowie i Józef Libawski l. 38, rolnik w Pustkowiu Dziadki.
20 marca 1823 urodziła się w Czajkowie Balbina, córka Walentego Kamińskiego i Marianny z Deresiów , świadkowie: Rafał Gracz z Kraszewic,
17 listopada 1825 urodził się w Czajkowie Tomasz, syn Walentego Kamińskiego
Śmierć Walentego Kamińskiego
Walenty Kamiński zmarł 3 września 1827 o 2 w nocy w Czajkowie w domu nr 2. Zgon zgłosili: jego syn Norbert, również węglarz w Czajkowie przy fabryce żelaznej i Łukasz Chamny - rolnik z Czajkowa. Walenty Kamiński przeżył 58 lat, 6 miesięcy i 1 dzień. Pochowany został 5 września 1827 na cmentarzu w Kraszewicach. Przez większą część życia aż do śmierci był węglarzem przy hucie w Czajkowie. Przyuczył do tej profesji swojego syna Norberta. Pozostawił żonę Mariannę oraz dzieci z pierwszego ( Petronelę po mężu Kiełb i Norberta) i drugiego (Gaspara, Józefa, Balbinę, Tomasza, Magdalenę) małżeństwa.  Już po śmierci Walentego 17 kwietnia 1828 urodził się ostatni jego syn Stanisław. Jego rodzicami chrzestnymi zostali: Franciszek Górecki i Tekla Ptakowa.
                                                           Powtórny ślub wdowy po Walentym
Marianna wyszła powtórnie za mąż 7 lutego 1831 w Kraszewicach za Szczepana Zobka, 36-letniego kawalera, borowego w Salamonach. Z tego związku urodził się 11 listopada 1831r. syn Józef.   
Śmierć Marianny
Marianna zmarła 15 maja 1847 w Pustkowiu Muchy. Przeżyła 51 lat, 8 miesięcy 27 dni. Owdowiła Szczepana Sobka.  Świadkami zgonu byli: Wawrzyniec Łuszczek i Mikołaj Mucha  obydwaj gospodarze z Pustkowia Muchy. Pochowana została 17 maja 1847 roku.
 

16 stycznia 2019

Leczenie wścieklizny na terenie parafii Kraszewice w XIX wieku

Leczenie wścieklizny na terenie parafii Kraszewice w XIX wieku

Przyjaciel domowy pismo zbiorowe dla gospodarzy s. 310

11 stycznia 2019

Galeria przodków - Jan Malinowski (ok.1778-1822) ułan dworski i borowy dóbr Kuźnicy Grabowskiej


Ułan Dworu Kuźnicy Grabowskiej - 1808
Jan Malinowski urodził się w przybliżeniu około 1778 roku. Nie znamy jego rodziców ani miejsca urodzenia. Prawdopodobnie pochodził z niezamożnej szlachty, o czym mogą świadczyć powierzane mu zajęcia. Data urodzenia ustalona została na podstawie aktu urodzenia córki Tekli. Wg tego aktu w 1808 miał 30 lat. Mieszkał wtedy wraz z żoną w Kuźnicy Grabowskiej, gdzie pełnił funkcje ułana dworu. Trudno dziś precyzyjnie stwierdzić co należało do jego obowiązków. Wawrzyniec Bogusławski, prawdopodobnie szwagier Jana Malinowskiego, był w 1808 roku włodarzem kuźnickiego dworu. W 1809 był świadkiem urodzin Katarzyny Aleksandry Powroźnik (córki borowego z Kuźnicy Grabowskiej).

Małżeństwo i dzieci
Jan Malinowski zawarł związek małżeński z Katarzyną Michalec ( inna pisownia nazwiska to Michałowska) prawdopodobnie przed rokiem 1807. Nie znamy miejsca ślubu.
Małżonkowie dochowali się ośmiu dzieci:  
     1.  Malinowski Wojciech (*1807 - +> 1854)
    2.  Niedźwiedzka Tekla z d. Malinowska (*20-09-1808 - +25-02-1861)
    3.  Malinowski Ignacy (*29-07-1811 - +1881)
    4.  Małecka Antonina z d. Malinowska (*~ 1814 - +1872)
    5.  Wysota Karolina Józefa z d. Malinowska (*04-11-1815 - +17-04-1838)
    6.  Kochaniec Katarzyna z d. Malinowska (*19-11-1817 - +02-01-1855)
    7.  Malinowski Józef (*~ 1820 - +05-01-1880)
    8.  Malinowski Jan (*13-05-1822 - +> 01-05-1866)

                                                              Huzar dworski - 1811                     
W roku 1811 został zapisany dwukrotnie jako huzar dworski. W dniu 26 lipca 1811 był świadkiem urodzenia Anny, córki Jana Szymańskiego kowala przy fabryce żelaznej w Kuźnicy i Marty Janioł. W dniu 3 października 1811 był świadkiem urodzenia Franciszki Bogusławskiej, córki Wawrzyńca Bogusławskiego i Zofii z Michalców (prawdopodobnie siostry żony).
Borowy Lasów Dóbr Kuźnicy Grabowskiej - 1815
Co najmniej od roku 1815 Jan Malinowski objął funkcję borowego w dobrach Kuźnicy Grabowskiej i początkowo mieszkał w Kuźnicy pod nr 30 a od 1817 w Pustkowiu Kałuże pod nr 29. W dniu 29 maja 1821 jako borowy w Pustkowiu Kałuże był świadkiem urodzenia Sary Markowicz (starozakonnej) córki Jakuba Markowicza harendarza w Salamonach.
Tragiczna śmierć - 1822
Opis zgonu Jana Malinowskiego spisał ks. Jan Ludwik Krajewski
Pustkowie Kałuże
Roku Tysiąc Osiemset dwudziestego drugiego, dnia jedenastego października, o godzinie czwartej po popołudniu. Przed Nami Urzędnikiem Stanu Cywilnego Gminy Kraszewickiej, Powiatu Ostrzeszowskiego w Województwie Kaliskim stawił się Rachwał Gracz, rolnik w Kraszewicach zamieszkały z Jakubem Kurowskim rolnikiem tamże zamieszkałym i ukazali nam uwiadomienie od Wielmożnego Wójta Gminy Kuźnicy Grabowskiej na piśmie, iż na dniu piątym października r. b. o godzinie piątej rano w boru pod Pustkowiem Dymarką umyślnie przez przyłożenie do piersi swoich nabitej flinty zabił się Borowy imieniem Jan Malinowski lat pięćdziesiąt pięć liczący wieku swego, w Pustkowiu Kałużę zamieszkały mąż pozostałej Katarzyny z Michalców Malinowskiej. Poczem akt ten samobójstwa stawającym przeczytany i przez Nas podpisany został. Stawający pisać nie umieją.
Jan Malinowski pochowany został 11 października 1822 roku na cmentarzu w Kraszewicach.

Wdowa po Janie, Katarzyna Malinowska z Michalców (1787-1844)
Data urodzenia Katarzyny ustalona została na podstawie metryki z kościoła ostrowskiego wyciągniętej przy okazji powtórnego ślubu. Katarzyna pochodziła z rodu Michalców i w dniu drugiego ślubu miała skończone 37 lat.
Wyszła za mąż 8 lutego 1824 roku za 29-letniego Joachima Kałuże, syna Wojciecha i Rozalii. Ślub poprzedziły zapowiedzi 25 stycznia oraz 1 i 8 lutego 1824 r. W dniu ślubu Joachim przebywał przy bracie w pustkowiu Kałuże. Z tego związku urodziło się dwoje dzieci:
1.  Kałuża Szczepan (*22-12-1825 - +)
2.  Kałuża Antonina (*20-09-1827 - +)          
Joachim i Katarzyna prowadzili gospodarstwo rolne w Pustkowiu Kałuże pod nr 29.
Małżeństwo trwało niespełna 10 lat. Joachim Kałuża zmarł 4 grudnia 1833 r. w wieku 38 lat,10 miesięcy i 8 dni. w Pustkowiu Kałuże 29. Pozostawił żonę Katarzynę. Świadkami jego zgonu byli: pasierb Ignacy Malinowski i Paweł Kałuża  rolnicy z Pustkowia Kałuże.
Śmierć Katarzyny - 1844
Katarzyna przeżyła swojego drugiego męża o ponad 10 lat i zmarła 25 lipca 1844 w Pustkowiu Kałuże w wieku około 58 lat. Świadkami zgonu byli: Kałuża Tomasz i syn Wojciech Malinowski (40) gospodarze w Kałużach. Przeżyła 57 lat, 3 miesiące i 23 dni. Pochowana została na cmentarzu w Kraszewicach 27 lipca 1844 roku.