Strony

22 listopada 2024

W hołdzie żołnierzom wojny obronnej 1939 (5) - Leon Rzepecki

 

Leon Rzepecki (1914-1991)



Leon Rzepecki urodził się 3 października 1914 w Kraszewicach jako syn Marcina i Józefy Wagan. Zawarł związek małżeński z Anną Aleksandrą Kozłowską (1922-2005).

Przebieg służby wojskowej wg książeczki wojskowej[1]:

1935 - pobór R.K.U. Wieluń kat. „A”

25 marca 1938 – wcielony do 86 pułku piechoty, kompanii przeciwpancernej, celowniczy

11 sierpnia 1939 – awans do stopnia st. strzelca

1 września 1939 – działania wojenne w wojnie obronnej 1939

16 września 1939 – niemiecka niewola Stalag 8a

1 maja 1947 (?) – oswobodzony przez wojska amerykańskie, powrót do domu

18 stycznia 1951 – przeniesiony do rezerwy

Legitymacja byłego jeńca wojennego

Leon Rzepecki zmarł 31 maja 1991 w wieku 76 lat w Kuźnicy Grabowskiej. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Kraszewicach [2].



[1] Na podstawie książeczki wojskowej

20 listopada 2024

W hołdzie żołnierzom wojny obronnej 1939 (4) - Władysław Jaskuła

 


Władysław Jaskuła urodził się 5 lutego 1911 jako syn Walentego i Eleonory Jaskuła z domu Bochen w Pieczyskach (gmina Brzeziny). Zmarł 6 kwietnia 1990 w Kuźnicy Grabowskiej. W latach 1933-1934 odbywał w Warszawie służbę wojskową w stopniu starszego ułana w kawalerii. Brał udział w wojnie obronnej 1939.

Odznaczony:

ü  Odznaką Grunwaldzką[1]






ü  Medal za Warszawę 1939-45[2]





ü  Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945[3] [4]







ü  Medalem za udział w wojnie obronnej 1939 [5]



Medalem za Służbę Graniczną





Od 17 lutego 1972 był członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację[1]. Od 13 czerwca 1984 posiadał uprawnienia kombatanckie.





Zmarł 6 kwietnia 1990 w Kuźnicy Grabowskiej. Początkowo pochowany w Kraszewicach, szczątki te zostały przeniesione 1 grudnia 2015 roku na cmentarz parafialny w Ostrzeszowie.


[1] Legitymacja ZBoWiD nr 21803 wydana 18 lutego 1972 wydana przez Zarząd Okręgu Poznań


[1] Legitymacje nr 192211 z dnia 10 sierpnia 1947 wydana przez Rejonowego Komendanta Uzupełnień w Kaliszu

[2] Legitymacje nr 016321 z dnia 10 sierpnia 1947 wydana przez Rejonowego Komendanta Uzupełnień w Kaliszu

[3] Legitymacja nr 705-73-83 z dnia 13 marca 1973 wystawiona przez Przewodniczącego Rady Państwa

[4] Dyplom nr 157344 z dnia 10 sierpnia 1947 nadany przez Ministra Obrony Narodowej Michała Żymierskiego

[5] Legitymacja nr 389-83-45 MW z dnia 4 maja 1983 wystawiona przez Przewodniczącego Rady Państwa



Szkoła w Kuźnicy Grabowskiej (1953-1960) - zapiski z przeszłości







Żródło: Szkoła w Kuźnicy Grabowskiej(1953-1960)-zapiski z przeszłości (w), Ostrzeszowska Kultura, nr 32 2/2024, s. 12-15
Całe wydanie kwartalnika Ostrzeszowska Kultura: kwartalnik_nr32.pdf

15 listopada 2024

Wizyta Margaret Macdonald w Kuźnicy Grabowskiej



Pałącyk Michała Hellera

        Cieszę się, że mój blog jest czytany nie tylko w Europie, ale również poza nią. Przynosi to między innymi interesującą korespondencję, na przykład od p. Michaela Kremera, emerytowanego profesora filozofii z Uniwersytetu w Chicago. Profesor Kremer obecnie pracuje nad biografią brytyjskiej filozofki Margaret Macdonald.

Z fragmentów jej korespondencji wynika, że Macdonald odwiedziła Kuźnicę Grabowską w latach trzydziestych XX wieku, kiedy to udzielała korepetycji dziewczynie z Londynu, należącej do rodziny Hellerów. Ta młoda dama przygotowywała się do aplikacji na Uniwersytet w Cambridge. W jednym z lat odwiedziła Kuźnicę Grabowską, by zobaczyć rodzinę, a Macdonald towarzyszyła jej, aby kontynuować korepetycje.

Prawdopodobnie ta dziewczyna była córką Josepha Hellera, który mieszkał w Londynie. Z brytyjskiego rejestru z 1939 roku wynika, że zawód Josepha Hellera w Londynie to importer drewna, a w majątku kuźnickim znajdował się tartak.

Ze swej strony podzieliłem się żródłami dotyczącymi Michała Hellera

Więcej o postaci filozofki można przeczytać na Wikipedii

Margaret Macdonald

Więcej o Hellerach 



10 listopada 2024

Ćwierć miliona wyświetleń bloga - nowa publikacja

Dziękuje serdecznie za czytanie moich postów, udostepnianie, komentowanie i lajkowanie. Z okazji Narodowego Święta Niepodleglości i 20-lecia Stowarzyszenia Ruch Samorządowy im. prof. Mariana Falskiego w Kuźnicy Grabowskiej udostępniam niniejszą publikacje.  Publikacja na platformie Wielkopolskiej Biblioteki Cyfrowej 

Upamiętnienie bohaterów bitwy o Monte Cassino z Kuźnicy Grabowskiej




7 listopada 2024

W hołdzie żołnierzom wojny obronnej 1939 (3) - Jan Korzyński


Jan Korzyński urodził się 10 maja 1915 w Czajkowie jako syn Feliksa i Bronisławy Kasperskiej. Ukończył 7-klasowa szkołę w Czajkowie. 12 czerwca 1941 zawarł w Kraszewicach ślub z Władysławą Brygidą Betka. Z tego związku narodziło się troje dzieci.
Brał udział w wojnie obronnej 1939 (m.in. w bitwie o Warszawę), gdzie dostał się do niewoli. Przebywał w obozie jenieckim VIII Armii Niemieckiej w Skierniewicach 28.09.1939 - 10.10.1939.




 Następnie był pracownikiem przymusowym cegielni w Budach k/Ostrzeszowa "Zeigelei Budy" 09.1942 - 17.01.1945.


Przebieg służby wojskowej wg książeczki wojskowej:

1936 - R.K.U. Wieluń kat. „A” (wzrost 1968)

21 marca 1938 – wcielenie do 79. pp.

1 września 1939 – udział w wojnie obronnej, obrona Warszawy

10 października 1939 – powrót do domu

17 grudnia 1949 – przeniesiony do rezerwy rozkazem Min. Obr. Nar. Nr 184 z dnia 7 grudnia 1948


Mianowny do stopnia podporucznika 2.01.2001 przez Prezydenta RP
 



Odznaczony m.in.:

 Medalem za Warszawę 1939-1945 z dnia 3.12.1975




 Medalem za udział w wojnie obronnej 1939 z dn. 24.08.1983






 Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 z dn. 15.06.1973








Jan Korzyński zmarł 3 kwietnia 2004 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kraszewicach



2 listopada 2024

Zginęli w obozach zagłady - Pomnik w Kuźnicy Grabowskiej.

Dzień Zaduszny 

Miejsca śmierci wymienionych na pomniku osób brzmią do dzisiaj złowrogo: Dachau, Auschwitz-Birkenau, KZ Mannheim-Sandhofen, Gross-Rosen. Po 8 dekadach zaciera się pamięc kim były ofiary upamiętnione na pomniku. Przybliżam biografie - ofiar niemieckich obozów zagłady: ks. Franciszka Stugały, Mieczysława Oxnera, Walentego Grabowskiego, Bronisława Nowaka, Stefana Szczygła oraz Bronisłąwa Ilskiego  Część z nich ma jedynie symboliczne nagrobki na cmentarzu w Kraszewicach. Nie posiadam danych śp. Michała Przybyła. Może ktoś uzupełni dla pamięci przyszłych pokoleń


 Pomnik w Kuźnicy Grabowskiej (odnowiony przez Stowarzyszenie Ruch Samorządowy im. prof. Mariana Falskiego w Kuźnicy Grabowskiej i uroczyscie odsłonięty 11 listopada 2013 )

Sługa Boży Ks. Strugała Franciszek (1904-1942)


Zrodło: W Dachau był numerem: 28313. Wspomnienie Sługi Bożego ks. Franciszka Strugały (w) Ostrzeszowska Kultura, nr 31 2/2024, s. 2-3

Mieczysław Oxner (1879 - 1944) 


Konsul Honorowy RP w Monako, zoolog i oceanograf Mieczysław Oxner, zamordowany przez Niemców w 1944 roku w obozie koncentracyjnym w Auschwitz

Oxner Mieczysław, imię ojca Karol, urodzony 31 grudnia 1879 w Rudzie Guzowskiej, pow. błoński

Informacje o prześladowaniach pochodzi z:

Źródło: Walczak Marian, Ludzie nauki i nauczyciele polscy podczas II wojny światowej, Warszawa 1995

dr, zoolog, pracownik naukowy w laboratorium zoologicznym na Sorbonie w Paryżu (1905-07), później wicedyrektor laboratorium chemicznego Muzeum Oceanograficznego w Monaco, autor ponad 50 prac naukowych z fizjologii i biologii zwierząt morskich; niektóre z nich publikował wspólnie z J. Neusbaumem-Hilarowiczem, profesorem Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Kilka lat przed wojną był konsulem honorowym Polski w Księstwie Monaco. 1 V 1944 r. został aresztowany przez policję niemiecką w Monaco i deportowany z transportem Żydów do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu-Brzezince, gdzie zginął w komorze gazowej ,4 lipca 1944 r. (za straty.pl)

Mieczysław Oxner – Wikipedia, wolna encyklopedia


Walenty Grabowski  (1910–1942 )

Urodził się 17 października 1910 w Kuźnicy Grabowskiej, jako syn Marcina i Julianny Niemiec. Z zawodu rolnik, wyznanie katolickie. Osadzony w obozie koncentracyjnym Dachau (numer 13255). Zmarł 20 stycznia 1942 w wieku 31 lat w  Dachau, Bawaria, Niemcy

Źródła

1. :IDEA - ALM : "Spis Pomordowanych Polakow w Obozie Koncentracyjnym w Dachau" (a list of Poles killed in the Dachau concentraion camp), 1946 Spis Pomordowanych Polakow w Obozie Koncentracyjnym w Dachau

2. Edmund Chart, Spis pomordowanych Polaków w obozie koncentracyjnym w Dachau, Dachau 1946

3. IPN Szczecin miejsce śmierci Hartheim umorzenie-Hartheim-II-5.pdf  315) Grabowski Walenty, ur. 17.10.1910 r. w Kuźnicy Grabowskiej, transport do Hartheim w dniu 20.01.1942 r.



Bronisław Nowak (1925-1945)
ur. 14 stycznia 1925 w Kuźnicy Grabowskiej, syn Józefa i Katarzyny z Betków. Jeniec wojenny w obozie Mannheim. Zmarł 11 października 1945. 
Obóz Mannheim



Städtischer Friedhof Mosbach, Mosbach, Badenia-Wirtembergia (podaje inną chyba błędną date śmierci)

Nowak Bronisław
nazwisko (wg źródła): Nowak
imię (wg źródła): Bronisiaw
data urodzenia: 14.1.1925
miejsce urodzenia: Kuźnica Grabowska
data śmierci: 13.11.1944
miejsce śmierci: Mosbach dod. informacje:
Lokalizacja grobu: nr 1615

źródło danych: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Arolsen Archiv, Nagrobek,


Stefan Szczygieł  (1917–1944)
Urodził  się 10 stycznia 1917 w Kuźnicy Grabowskiej jako syn Antoniego. Był urzędnikiem.  
Śmierć 1944 w wieku 26 lat)

Informacje o prześladowaniach
Źródło: Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy
rodzaj uwięzienia- areszt
miejsce zamieszkania przed zatrzymaniem KUŹNICA GRABOWSKA
miejsce zatrzymania CZAJKÓW
data zatrzymania ....-09-18
okoliczności zatrzymania KOLPORTAŻ TAJNEJ PRASY
rodzaj uwięzienia - obóz koncentracyjny
miejsce osadzenia GROSS-ROSEN
data osadzenia 1944
Żródło: IPN Straty

Michał Przybył - Brak danych


W KL Auschwitz zginął także Bronisław Ilski
(numer więźniarski: 35441)
urodzony: 1913-11-01, miejsce urodzenia: Kuźnica Grabowska, zawód: fryzjer

Losy:
1. przywieziony do KL Auschwitz 14.5.1942 r. z więzienia w Łodzi, zginął 9.7.1942 w KL Auschwitz,
Podstawa informacji:
1. Leichenhalle
2. Sterbebücher
3. Stärkebuch
4. wielkopolska księga pamięci 
Żródło: https://www.auschwitz.org/muzeum/informacja-o-wiezniach/


Requiem aeternam dona eis, Domine,
et lux perpetua luceat eis.
Requiescant in pace. Amen.